ΟΡΧΗΣΤΡΕΣ

Juan D'Arienzo

Juan D'Arienzo

 

14 Δεκεμβρίου 1900 – 14 Ιανουαρίου 1976
Τόπος γέννησης: Buenos Aires, Argentina
Ψευδώνυμο: El Rey del compas
Μουσικό όργανο: Βιολί

O Juan D'Arienzo ήταν ένας Αργεντίνος μουσικός, συνθέτης και διευθυντής ορχήστρας. Θεωρείται θρύλος της παγκόσμιας ιστορίας του tango και η ορχήστρα του είναι η αγαπημένη της πλειοψηφίας των χορευτών. Οι εκτελέσεις του αλλά και ο τρόπος που έπαιζε μουσική έφεραν την επανάσταση στο tango και ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές της xρυσής εποχής.

 

---------- Τα Πρώτα Χρόνια ----------

 

Ο D'Arienzo γεννήθηκε στο Buenos Aires της Αργεντινής και ήταν γιός οικογένειας μεταναστών με Ιταλικες ρίζες. Διδάχθηκε να παίζει βιολί και στην συνέχεια πιάνο. Ο D'Arienzo ξεκίνησε να παίζει tango περίπου σε ηλικία δεκαοκτώ ετών παράλληλα με την Jazz μουσική που του άρεσε επίσης. Μάλιστα στην βιογραφία του αναφέρει οτι έπαιζε Jazz στο μαγαζί Real Cine με τον ίδιο τον Lucio Demare, είκοσι ετών τότε, στο πιάνο. Η πρώτη του αξιομνημόνευτη παράσταση ήταν στις 25 Ιουνίου 1919 στο Εθνικό θέατρο, στην παράσταση ενός κωμικού έργου του Alberto Novion με τίτλο 'El cabaret Montmarte'. Ο D'Arienzo έπαιζε βιολί ενώ στο πιάνο βρισκόταν ο Angel D'Agostino, ένας επίσης σημαντικός μουσικός, συνθέτης και μετέπειτα διευθυντής ορχήστρας tango. Το 1926 ξεκίνησε να παίζει μουσική στο σινεμά Paramount με τους Luisito Visca και Angel D'Agostino στην σύνθεση της ορχήστρας μεταξύ άλλων. Σε εκείνο το μέρος ήταν που γνωρίστηκε με τον Carlos Gardel τον διασημότερο τραγουδιστή tango όλων των εποχών και τραγική φιγούρα λόγω του αεροπορικού δυστυχήματος που του κόστισε την ζωή. Με τον Gardel έγιναν καλοί φίλοι, αν και δεν συνεργάστηκαν ποτέ επαγγελματικά, με τον πρώτο να επισκέπτεται συχνά τον D'Arienzo στα μαγαζιά που έπαιζε μουσική.

Το 1926 ήταν επίσης η χρονιά που ο D'Arienzo αρχίζει να δημιουργεί το στυλ που θα τον καθορίσει για το υπόλοιπο της καριέρας του με το να δίνει προτεραιότητα στο πιάνο. Μερικά χρόνια αργότερα (1928-1930) αποκτά το αναμφισβήτητο παρατσούκλι 'Ο Βασιλιάς του Ρυθμού' (El Rey Del Compas) από τον διάσημο ψυχαγωγό Principe Cubano στο καμπαρέ Florida. Ο Cubano τον φώναζε έτσι λόγω του τρόπου που έπαιζε μουσική, κάτι που άρεσε και στον D'Arienzo. Οι πρώτες του ηχογραφήσεις ήταν με την δισκογραφική εταιρία Electra Label και χρονολογούνται το 1928. Ο D'Arienzo δημιούργησε μια οκταμελή ορχήστρα (typica) και ηχογράφησε 44 κομμάτια μέχρι και το 1929. Ο ρυθμός του ήταν αργός ακόμα αλλά μπορούν να διακριθούν μερικά χαρακτηριστικά που τον έκαναν διάσημο όπως τα βιολιά που έπαιζαν συναισθηματικές μελωδίες στο βάθος και φυσικά το glissando (μουσική τεχνική 'γλυστρίματος' ανάμεσα στις νότες). Στην ορχήστρα αυτή ο D'Arienzo συμμετείχε παίζοντας βιολί και όχι στέκοντας απέναντι απο τους μουσικούς του όπως θα μας συνηθίσει αργότερα στην καριέρα του. Επίσης άξιοι αναφοράς σε εκείνη την ορχήστρα είναι οι τραγουδιστές Carlos Dante (1928) και Francisco Fiorentino (1929). O Fiorentino μάλιστα είχε διπλό ρόλο στην ορχήστρα του D'Arienzo αφού πέρα από τραγουδιστής έπαιζε και bandoneon. Αργότερα o Fiorentino θα γίνει πολύ διάσημος ύστερα απο την συνεργασία του με τον Anibal Troilo.

  

(O Anibal Troilo με τον Juan D'Arienzo)

 

---------- Η Χρυσή Εποχή ----------

 

Το 1935 είναι η χρονιά σταθμός για τον D'Arienzo. Είναι η περίοδος που ο D'Arienzo θα γνωρίσει τον πολυτάλαντο πιανίστα Rodolfo Biagi που μέχρι τότε έπιαζε πιάνο στην ορχήστρα του Juan Canaro, αδερφού του Francisco Canaro. Ο D'Arienzo θα προσκαλέσει τον Biagi στην ορχήστρα του και αμέσως θα γίνουν καλοί φίλοι ενώ ταυτόχρονα οι δυό τους θα αποτελέσουν ένα από τα σημαντικότερα δίδυμα στην ιστορία του tango. O Biagi που το ψευδώνυμο του ήταν "μαγεμένα χέρια" (Manos Brujas) λόγω της δεξιοτεχνίας του στο πιάνο, έδωσε νέα πνοή στην ορχήστρα του D'Arienzo. Αύξησε το ρυθμό ενώ παράλληλα χρησιμοποιούσε μερικούς υπέροχους αυτοσχεδιασμούς. Αυτό το γεγονός επηρέασε μουσικά τον D'Arienzo στο να καθιερώσει το γνωστό ρυθμικό του στυλ και επίσης τον έκανε ιδιαιτέρως αγαπητό στους χορευτές που μέχρι τότε είχαν συνήθισει να χορεύουν με ορχήστρες χαμηλότερης δυναμικότητας. Ένα γνωστό δείγμα της νέας μουσικής κατεύθυνσης του D'Arienzo με τον Biagi στο πιάνο είναι το '9 De Julio' που ηχογραφήθηκε τον Δεκέμβριο του 1935. Αργότερα (1937) ο D'Arienzo θα μας χαρίσει το αριστούργημα 'Paciencia', μία σύνθεση δικιά του και του Francisco Gorrindo με τον Enrique Carbel στο τραγούδι. Την ίδια χρονική περίοδο (1938) ο Juan θα ξεκινήσει την συνεργασία με τον τραγουδιστή Alberto Echague, o οποίος θα εξελιχθεί σε τραγουδιστή-ορόσημο για τον D'Arienzo. H πρώτη τους ηχογράφηση είναι η 4 Ιανουαρίου του 1938 για το κομμάτι 'Indiferencia'.

                DArienzoEchague1.jpg     (Ο τραγουδιστής Alberto Echague με τον Juan D'Arienzo) 

 

rodolfo-biagi-31.jpg

(Ο πιανίστας Rodolfo Biagi παρέα με τον Juan D'Arienzo)

 

Τον Ιούλιο του 1938 ο Biagi αποχωρεί από την ορχήστρα του D'Arienzo για να δημιουργήσει την δική του. O D'Arienzo αντικαθιστά τον Biagi με τον Juan Polito, ένα επίσης εξαιρετικό πιανίστα και η επιτυχία συνεχίζεται για τον D'Arienzo. To 1941 μάλιστα αυξάνει και άλλο τον ρυθμό που κυριαρχεί έναντι της μελωδίας ενώ τα bandoneon αυξάνονται και έρχονται στο προσκήνιο σε αντίθεση με τα βιολιά που θα οδηγηθούν στο παρασκήνιο. Το πιάνο φυσικά συνεχίζει να παίζει το σημαντικότερο ρόλο της ορχήστρας με το να κρατάει την ρυθμική δομή της. Το στυλ αυτό ενθουσιάζει ακόμα περισσότερο τους χορευτές και ταυτόχρονα "αναγκάζει" τις υπόλοιπες ορχήστρες της εποχής να αυξήσουν και αυτές τον ρυθμό, δημιουργώντας ένα νέο ενθουσιώδες ρεύμα. Ο Juan εκτοξεύεται στην προτίμηση του κόσμου ενώ παράλληλα η επιτυχία του ανοίγει τις δισκογραφικές πόρτες για αρκετές ηχογραφήσεις. Όπως είπε και ο D'Arienzo σε μια συνέντευξη του: "Για εμένα, το tango είναι πρώτα απ΄όλα ρυθμός, ενέργεια, δύναμη και προσωπικότητα. Το tango στις παλιές εποχές, αυτό της παλαιάς γενιάς, τα είχε όλα αυτά και πρέπει να διαφυλάξουμε ότι δεν θα τα χάσει ποτέ...".

Βρισκόμαστε στο 1942, εν μέσω μίας μεγάλης αλλαγής κατεύθυνσης για το tango. Είναι η εποχή που οι περισσότερες ορχήστρες αλλάζουν τον ήχο τους και δίνουν έμφαση στην μελωδία αντί του ρυθμού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Carlos Di Sarli με τουλάχιστον τρία βιολιά στην ορχήστρα του. Ο Juan σαν λαμπρός επιχειρηματίας που ήταν δεν θα μπορούσε να μην γίνει κομμάτι αυτής της αλλαγής. Αυτό που έπραξε ήταν να επικεντρωθεί στην μελωδία και να χαμηλώσει ελαφρώς τον ρυθμό χωρίς όμως να τον θυσιάσει ιδιαίτερα. Σε αυτό βοήθησε και o Hector Maure, ένας σημαντικός τραγουδιστής της ορχήστρας του Juan, με το έξοχο φωνητικό του ταλέντο να εξισορροπεί μεταξύ ρυθμού και μελωδίας. Επίσης την περίοδο εκείνη στην ορχήστρα του D'Arienzo συναντάμε μερικές από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του tango. Στο πιάνο βρισκόταν ο Fulvio Salamanca ενώ κεντρικό bandoneon ήταν ο Hector Varela. Και οι δύο αργότερα αποχώρησαν για να δημιουργήσουν τις δικές τους ορχήστρες. Άξιος αναφοράς επίσης ήταν ο εξαιρετικός βιολιστής Cayetano Puglisi. Με την σύνθεση αυτή ο D'Arienzo, τον Νοέμβριο του 1943, ηχογράφησε τον πιο εμπορικό δίσκο στα χρονικά της ιστορίας του tango. Τον επόμενο χρόνο στις 26 Δεκεμβρίου 1944 ο Juan ηχογραφεί για πρώτη φορά με τον τραγουδιστή Armando Laborde το κομμάτι Color cielo σε σύνθεση και στίχους του Antonio Bonavena. Ο Laborde θεωρείται επίσης ένας από τους σημαντικότερους τραγουδιστές του D'Arienzo.

To χρονικό διάστημα μεταξύ Μαΐου και Σεπτεμβρίου 1950 συναντά τον D'Arienzo να αλλάζει και πάλι την σύνθεση της ορχήστρας του. Ο Olindo Sinibaldi που έπαιζε κοντραμπάσο έφυγε απο την ζωή ενώ ο Hector Varela αποχωρεί για να φτιάξει την δική του ορχήστρα. Το ρόλο της σύνθεσης που μέχρι τότε είχε ο Varela αναλαμβάνει ο πιανίστας Fulvio Salamanca. Αυτός ο μετασχηματισμός θα οδηγήσει τον D'Arienzo να παίξει αντίθετα με το ρεύμα των 40's δηλαδή με πιο γρήγορο ρυθμό ξανά.

 

---------- Η Υπόλοιπη Καριέρα ----------

 

Το 1957 είναι ξανά περίοδος σημαντικών αλλαγών για τον D'Arienzo. O Fulvio Salamanca εγκαταλείπει την ορχήστρα του Juan για να σχηματίσει την δική του, με τον τελευταίο να τον αντικαθιστά με τον Juan Polito ο οποίος επιστρέφει ξανά πίσω απο το πιάνο. Η σύνθεση θα περάσει στον μπαντονεονίστα Carlos Lazzari ο οποίος και θα συνεχίσει να συνθέτει για λογαριασμό του D'Arienzo μέχρι και το τέλος (1975). Παράλληλα ο D'Arienzo συνεργάζεται με τους τραγουδιστές Mario Bustos και Jorge Valdez συνεχίζοντας έτσι την επιτυχημένη λίστα με τους εκπληκτικούς τραγουδιστές του.

Το 1975, ένα μήνα πριν απο τον θάνατο του, ο D'Arienzo σε μια συνέντευξη του στις 23 Δεκεμβρίου είχε πει: "Τα θεμέλια της ορχήστρας μου είναι το πιάνο. Το θεωρώ αναντικατάστατο. Όταν ο πιανίστας μου ο Polito είναι άρρωστος τον αντικαθιστώ με τον Jorge Dragone. Εαν πάθει κάτι και αυτός τότε είμαι χαμένος. Στη συνέχεια, το τέταρτο βιολί εμφανίζεται ως βασικό στοιχείο. Πρέπει να ακούγεται σαν βιόλα ή τσέλο. Συγκροτώ την ομάδα μου με πιάνο, κοντραμπάσο, πέντε βιολιά, πέντε bandoneons και τρεις τραγουδιστές. Λιγότερα μέλη, ποτέ. Είχα χρησιμοποιήσει ακόμη, για κάποιες ηχογραφήσεις, μέχρι δέκα βιολιά."

Ο D'Arienzo προς το τέλος της καριέρας του συνήθιζε να διευθύνει την ορχήστρα του κάνοντας έντονες κινήσεις με τα χέρια του και ιδιαίτερες εκφράσεις στο πρόσωπο του. Δημιούργησε χωρίς να το καταλάβει ένα στυλ διεύθυνσης το οποίο εκφραζόταν από την δυναμικότητα και το πάθος που τον χαρακτήριζαν. Συνολικά ηχογράφησε πάνω από 1000 tangos, μιλόνγκες και tango-vals, συνέθεσε 46 tango και τέλος έγραψε στίχους για 3 tango.

     D'Arienzo y sus Orquesta en Radio Carve de Montevideo.jpg

(O Juan D'Arienzo με την ορχήστρα του στο Ράδιο Carve De Montevideo)

 

---------- Το Μουσικό Στυλ ----------

 

Ο Juan D'Arienzo δεν ήταν τυχαία ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς και συνθέτες του tango. Τα κομμάτια του ακούγονται σε κάθε μιλόνγκα και οι χορευτές πάντα θα ευχαριστιούνται να χορεύουν τις ενθουσιώδεις και παθιασμένες συνθέσεις του. Ο D'Arienzo από τις αρχές της καριέρας μέχρι και το τέλος, παρέμεινε πάντα πιστός στο ρυθμικό στυλ που τον ανέδειξε. Σε μία από τις συνεντεύξεις του είχε αναφέρει: "Στις ερμηνείες μου έβαλα το ρυθμό, το νεύρο, τη δύναμη και το χαρακτήρα που τις καθιστούσε πολίτες του μουσικού αυτού κόσμου και που έχασε για τους προαναφερθέντες λόγους. Ευτυχώς, αυτή η κρίση ήταν προσωρινή και σήμερα το tango έχει αναζωογονηθεί ξανά με τη ζωτικότητα των καλύτερων χρόνων. Η μέγιστη υπερηφάνεια μου είναι ότι κατάφερα να συνεισφέρω στην αναβίωση της διάσημης μουσικής μας".

Η ήχος της ορχήστρας του χαρακτηρίζεται από γρήγορο και έντονο ρυθμό ενώ δεν λείπουν και οι δυνατές μελωδίες. Αν και υπήρχαν περίοδοι που ο ρυθμός έγινε πιο αργός για χάρη της μελωδίας, o D'Arienzo πάντα θεωρούσε τον ρυθμό ως το πιο σημαντικό μουσικό στοιχείο. Ήταν άλλωστε ένας από αυτούς που εισήγαγαν το tango στην χρυσή εποχή του και έκανε χιλιάδες ανθρώπους να το αγαπήσουν. Ένας αδιαφιλονίκητος βασιλιάς του ρυθμού.

Ο Juan D'Arienzo είναι εύκολα αναγνωρίσιμος στην μιλόνγκα καθώς o ρυθμός του είναι παρόμοιος με τον τρόπο λειτουργίας ενός ρολογιού (σταθερός/τακτικός ρυθμός) και από τις συναισθηματικές μελωδίες των βιολιών του. Μπορούμε να διακρίνουμε ακόμα μερικά εμφατικά στοπ στην μουσική ενώ διακρίνεται επίσης για μερικούς έντονους και δυναμικούς αυτοσχεδιασμούς στο πιάνο. Τέλος, όταν ένα τραγούδι του πλησιάζει προς το τελευταίο του κομμάτι (variacion) η μουσική ακολουθία είναι ιδιαίτερα έντονη και γρήγορη, προδιαθέτοντας μας για ένα δυναμικό φινάλε.

 

Πηγές: (https://www.el-recodo.com/juandarienzo-en?lang=el), (https://en.wikipedia.org/wiki/Juan_d%27Arienzo), (http://www.todotango.com/english/artists/biography/32/Juan-DArienzo/), (http://www.todotango.com/english/history/chronicle/4/DArienzo-Tango-has-three-things/), (http://www.totango.net/DArienzo-Biagi-export.html), (http://www.totango.net/Darienzo.html)

Date

11 Νοεμβρίου 2018

Tags

Golden Age

Επικοινωνία

Facebook Page

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Ακολούθησε μας:

© COPYRIGHTS 2018 ELTANGO.GR ALL RIGHTS RESERVED

Search